Achter de werkelijkheid 

ligt een andere dimensie verborgen.

Als ik daar een glimp van mag opvangen,

dan ben ik gelukkig.

 

In mijn werk staat de mens centraal. Door mijn ervaring als zangeres vormen de klassieke liedkunst en poëzie een belangrijke inspiratiebron. Meestal werk ik vanuit een idee, een concept dat vaak gevoed is door de klassieke vocale muziek. Al zingend zie ik soms beelden voor me, krijg ik inspiratie, word ik aangeraakt. Boetseren is voor mij als zingen in klei, datgene in materie zichtbaar proberen te maken dat in eerste instantie onzichtbaar lijkt. In dit scheppingsproces is transformatie het sleutelwoord. In de zangkunst is dat het omvormen van een gevoel tot een vluchtige klank en in wezen ervaar ik beeldhouwen als een soortgelijk proces, ditmaal echter in een vaste, blijvende materie: oermaterialen als klei en brons.

 

Hieke Meppelink, mei 2014